Tenin olmayınca nasır tutar dokunuşlarım
Sevişmelerine alışkanlık
Yaşamı sevmek kadar bağımlılık bende
Anla sevgili; yokluğuna dayanamıyorum


Hasret dönüyor uykusuz gecelerimin bağrında
Özlemin bir deli boran
Ne zaman yüzünün hayaline çiçek açsa yureğim
Ayrılığın vuruyor zemheri misali
Çürüyor düşlerim
Gör sevgili; yokluğuna dayanamıyorum


Anlatacak o kadar çok şey varken ruhumda
Donuyorsa kelimeler
Ve ben suskunluğa mahkum bir yolcu misali
Susuyorsam sonsuzluğu anlatır gibi insanlara
Ekmek parası kadar ölümcül yükü sırtlamış gibi
Çocuğuna oyuncak getirememenin ezikliğini yaşar gibi
Ruhumdan yureğime dökülen sevda sözcüklerinde boğuluyorum
Ve haykırıyorum; yokluğuna dayanamıyorum


Aşkın adını alan her dudağın güzelliğini fısıldadığı kadın
Kadınım; can kuşumun iki kanadı
Hasretine laf geçmez oldu
Ve gücüm yitmek üzere


Zamanı yık kendi bendinden
Yolları topla bir yumağın küçük bedenine
Uzaklıkları gözbebeklerinden vur
Varlığını ulaştır hasretlerime
Ben özleminde yok olmak üzereyim
Gel bir an önce
Dayanamıyorum yokluğuna....Anlaaaaaaaaaaaaaa...!!!