Yıllarca erteledim duygularımı..

Okunmadan atılmış kağıtlarda duygularım
Gecikilmiş bir aşk yazılı atılan kâğıtlarda
Hiç bir şey için geç değil belki
Belki, şimdi tam zamanı.
Bir de yürek sözden anlasa...
Hergün bir sonrasına ertelediğim itiraflar..
Sorular, döner, dolaşır beynimin içinde.
Beynimin içinde satır, satır duygularım..

Sustururum kaleme almadan...
Bir gün, bir sonraya ertelerim hergün.
Kendimin, kendimle savaşı bu
Bir sevebilsem gerçek ve hesapsızca,
Aşık olsam ertelemeden bir sonraki güne.
Bir umut ışığı yanar yüreğimde
Umudu ertelerim bu sefer..
Umudu ertelerim bir sonraki güne.

Aslolanları yaşamadan umarsızca..

Bir sonraki güne...

Gülay Atilay / 5.6.2002