Sonunda süreksiz sert ünsüzlerden (p-ç-t-k) biri bulunan kelime ünlü ile başlayan bir ek aldığında sonundaki sert ses yumuşar ve p-b’ye , ç-ç’ye , t-d’ye , k-ğ’ ye (-bazen de g’ye -) dönüşür .
Kitap-ı >Kitabı   Dolap-ı > Dolabı
Borç-a > Borca   Ağaç-a > Ağaca
İnat-ı > İnadı   Senet-i > Senedi
Çocuk-u >çocuğu   Öbek-i > Öbeği

İstisnalar:
1.Özel isimlerde söyleyişte yumuşama olur ;ancak bu yazıda gösterilmez :
Zonguldak’a >Zonguldak’a
Karabük’e > Karabük’e
Sinop’a > Sinop’a

2.Tek heceli kelimelerde genellikle yumuşama olmaz:
Maç-a > Maça   At-a > ata
Top-a > Topa   Suç-u > Suçu
(Cep-i >cebi ;çok-u >çoğu ; kap-ı>kabı ; tâc-ı >tacı ; yurt-u > yurdu )

3.Alıntı kelimeler kuralı ihlal eder:
Hayret-i > Hayreti
Hukuk-u > Hukuku
Âşık-âne > Âşıkane
(Feryat-ı>feryadı ; Hudut-u>hududu)

4. Yapım eki olan “-t”nin bu kurala uymadığı görülür.
Konut-u >konutu   yakıt-ın > yakıtın
Yazıt-ın > yazıtın    başlat-acak > başlatacak

Not:Bu kuralın mantığına göre “k” “ğ”ye dönüşür ; fakat “nk” ünsüzleriyle biten kelimeler söz konusu olunca “k” sesi “ğ”ye değil de “g” ye dönüşür.
Renk-i > rengi    Kepenk-e >Kepenge
Denk-i > dengi   Çelenk –e > Çelenge
Ahenk-i > ahengi   Cenk-i > Cengi