Öyle yazılar vardır ki insanı hayata bağlar:

Genç kızdı.Yaşadıklarını bir Allah bir de kendi bilirdi. Kimse onu anlamıyordu.
Kendini çok yalnız hissediyordu. Her gece yarın ne olacak diye düşünmekten perişan oluyor-
du . Kimlere yar olacaktı? Evde kalmışlık duygusu çok canını acıtıyordu. Her akşam her sabah bir işkence olmuştu. İntihar etmeyi bile düşünüyordu. Bir gün nerden eline geçtiyse okuduğu bir makale ona adeta hayat verdi:
Çocukken “büyüdüğüm zaman” deriz. Sonra bu bir tekerleme olur:

“-Okulu bitirdikten sonra....”
“-Evlendikten sonra....”
“-Askerliği bitirdikten sonra....”
“-Çocuk sahibi olduktan sonra....”
“-Emekli olduktan sonra.....”

Ya sonraların sonrasında ne olur ?Bugünleri devire devire geldiğimiz yolun sonunda geriye dönüp bakarız. Aslında her şeyin bir imtihan olduğunu görürüz.Her şey gelip gelmiştir. Sanki hiç yaşanmamıştır.Dünkü acılarımızın bugün hiçbir anlamı yoktur. Hayatın bugünden ibaret olduğunu maalesef yolun sonunda anlarız. Hepsi geçiyor can.. Zaman öğütüyor bizi.
Aradığın her şey, aslında bugün de vardır can. Sen bu günü sıkı tut olur mu?

selametle kalın kardeşlerim....

alıntı...

çok güzel bi paylaşımdı temha abi bize aslında hayatı önemsememiz gerektiğini herdefasında hatırlatıyorsun.sağol