O Benim Canımdı.... İlk Göz Ağrımdı... Günlerim... Haftalarım... Aylarımdı...

--------------------------------------------------------------------------------

Onu ilk gördüğüm günü hatırlıyorum.... Pek ilgimi çekmemişti başta, ilgim yoktu ondan önce onun varlığına.... Başlarda sadece gerekli olduğu anlarda yanımdaydı o kadar.. Daha fazlasına ihtiyacım olmuyordu..

Sonra yavaş yavaş ısınmaya başladık birbirimize... Canım sıkkın olduğunda sıkıntımı gidermeye başlamıştı, neşeli olduğum anlar onunla geçer olmuştu... İlk gerçek aşkımda o vardı yanımda, ilk gerçek üzüntümde..... Gün geçtikçe daha fazla ısınmaya başlıyordum ona... Isındıkça onun diğerlerinden farklı olmasını istiyordum.. Bu istek doğrultusunda da bütün gelirimi, bütün zamanımı, bütün hayallerimi, bütün rüyalarımı, bütün düşüncelerimi ona akıtmaktan hiç gocunmadım... Benden çok şey vardı artık onda... Her parçası beni anlatıyordu...Sadeliğinin barındırdığı güzellik benim ruhumdan yansımıştı ona...

Başına kötü birşey geldiği ilk seferde benimde canım yanmıştı... Ve daha sonraki seferlerde... Her kötü olay akan gözyaşlarımla beni ona dahada yaklaştırmaya başlamıştı....Bir olmuştuk onla ben... Beni tanımayanlar ondan tanıyordu beni... Adım o olmuştu, onun adı ben.... Herkesin gözünde ayrılmaz bir ikiliydik...

O kadar çok anım varki onla beraber yaşadığım.... Sanki bir organım, sanki evladım.... Gerçi... Sanki değil... Gerçekten öyleydi... Hayatımın bir dönemine benim içimde tek başına damgasını vurdu... Asla basit bir varlıktan ibaret olmadı, yaşanan onlarca anının canlı şahidiydi o.... Her bakışımda farklı bir olay, farklı bir anı geliyordu gözümün önüne...

Dostlarımda çok sevmişlerdi onu... Ondan ayrılmama izin vermeyeceklerini söyleyenler bile olmuştu...

Ancak...

Keşke yaşam sözlerle ifade edildiği gibi olsa... Olmadı..... Asla ayrılmam derdim.... Olmadı.... Beraber öleceğiz derdim... Olmadı.... Belki bugünden sonra her istediğimde onu göremeyeceğim ama kalbimde, yüzümde, gülüşümde, hüznümde her zaman bir yeri olacak... Ve eminimki onun bende ne anlam ifade ettiğini bilen kişilerde asla onu unutmayacak....

Artık demir almak günü gelmişse zamandan
Mechule giden bir gemi kalkar bu limandan
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce yol alır
Sallanmaz o kalkışta ne mendil nede bir kol....

Dedi ve gitti....Yahya Kemalden alıntı yaparak...
Evet arkadaşlar 6 senedir gözüm gibi baktığım arabam diyemiyorum, can yoldaşım artık bana ait değil.... Zamanı geldi ve gitti... Yenisi belki yeni bir heyecan, belki yeni bir zevk ama asla ilk tadı vermeyecek... İlk aşklar hiçbir zaman unutulmayacak...

sağol prenses  evet bencede güzel. ama okuyunca bu sözler bi sevgiliye söylenio gibi gelio meğerse bi arabaya söyleniyomuşş bu çok hoşuma gitti ya...