Ah!KeşKe sÖyLEyeBiLSem Seni Ne KadaR Çok SeVdigiMi..
Önce herhangi biriydin
Benim için…
Gözlerin gözlerime değmemişti hiç!
Bakışların yüreğime işlememişti ki böylesine…
Bilemezdim ki;
O güzel gözlerinin beni benden alıp
Böylesine derinlere atacağını,
Uykularımı çalacağını…
Biliyor musun?
Gündüzleri sevmiyorum artık geceler kadar!
Geceler benim gecelerim…
Senin gecelerin… Senli gecelerim…
Çünkü onlar seni bana getiriyor,
Seni sevmeme engel olmuyor ki hiç…

Gecelerde yürüyorsun benimle
Mutluluğun güllerle bezeli yollarında…
Saçlarını savuruyorsun önce,
Kendini rüzgâra teslim etmiş
Bir papatyanın narinliğinde…
Ve… Bir de…
Bakıyorsun bana derin derin…
İçim eriyor, içim bir volkan oluyor,
Patlamak, haykırmak istiyor sana:
“Seni Seviyorum, Seni Seviyorum, Seni…”
Olmuyor işte… Olmuyor…
Boğazımda bir şeyler düğümleniyor,
Yüreğimde bir kor parçası… İçim acıyor…
Susuyorum…
Anlayacağın sevdiğim ben sensizlikte;
Yavaş yavaş bitiyor,
Yaşarken ölüyorum…

Ah! Keşke söyleyebilsem seni ne çok sevdiğimi…
Ama söyleyemem ki!
Ya sen beni sevmiyorsan;
Ya ben senin arkadaşlığına ihanet ediyorsam!
Ve sadece bu yüzden, sadece bu yüzden
Seni sonsuza dek kaybedecek olursam…
İnan bana birtanem! Ben sensiz yaşayamam…
O Güneş’i kıskandıran saçlarını,
Huzur veren o güzel gözlerini;
Kaybetmeyi asla ama asla göze alamam…

Ah! Sevdiğim…
Ah! Keşke bilsem ben de
Senin beni bir damla da olsa sevdiğini;
Adımı duyduğunda az da olsa kalbinin titrediğini…
Belki çözülür şu kahrolası dilimin zincirleri,
Söyleyiveririm; seni ne çok sevdiğimi…

Keşke… Bir umut görsem gözlerinde…
Ah! Keşke söyleyebilsem seni ne çok sevdiğimi…
 
                                      Set by : AkyigiT [HaSaN]

evet temhaya katılıyorum:) güzel bi şiir eline,klavyene sağlık